2 soorten hoogtevrees
Filosofie & wetenschap
Plaats reactie


NicolaasP



Superlid
Superlid
Lid sinds: 31-3-2010
Antw.: 6084
Di Mei 17, 2022 4:15 pm Reageer met quote

Lang geleden bij een gesprek over hoogtevrees zei iemand eens: "ik ben niet bang om te vallen, maar om te springen." Dat klonk me destijds heel wonderlijk in de oren.
Ik kende toen enkel de angst om te vallen, door een ongelukje, doordat je een misstap begaat, iets afbreekt etc, door iets heel onverwachts.

Laatst voelde ik ineens ook iets van die geheel andere angst toen ik op grote hoogte ergens naar beneden keek.

En zojuist was het Teun van der Keuken die in een podcastgesprek met Gijs Groenteman op deze twee essentieel verschillende soorten hoogtevrees wees: de angst op grote hoogte door een ongelukje te vallen, en de angst jezelf te verliezen en de diepte in te springen.

Met welk type ben jij het meest bekend?



'Hate is never right, and love is never wrong.'

Roman Kent
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur e-mail Bekijk de homepage


Advertentie











virgo



Stamgast
Stamgast
Lid sinds: 20-3-2018
Antw.: 501
Di Mei 17, 2022 5:14 pm Reageer met quote

Op een hoge ladder, b.v. bij het schoonmaken van de dakgoot, beweeg ik mij, vanwege de angst om te vallen, uiterst behoedzaam, wetende van het ongeluk in het kleine hoekje.
Als ik over een lange brug loop met een reling waar overheen te springen is, ben ik niet zozeer bang om te vallen (zoals op de ladder), maar bang dat ik de neiging om er overheen te springen misschien niet helemaal zou kunnen onderdrukken.
Dus: niet bang voor de sprong (want dat zal niet gebeuren), maar enigszins bang dt ik spring (hoewel ik rationeel ook wel weet dat dit niet zal gebeuren). Ik heb geen idee waar, af en toe, die springneiging vandaan komt.
Misschien is een psychologische verklaring dat de bewuste gedachtepoging iets te vermijden, het vermijdbare als vanzelf in het middelpunt van de aandacht plaatst.
Zo kan ik me voorstellen dat angst voor spoken spoken "creert".
Een andere psychologische verklaring kan zijn dat willen en niet willen bijna nooit diametraal tegenover elkaar staan. Willen kan ook een flard niet-willen bevatten, en andersom. Zoals de roker die tegelijkertijd wl en net wil stoppen.


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


WillemijnF



Superlid
Superlid
Lid sinds: 5-8-2016
Antw.: 5868
Di Mei 17, 2022 6:03 pm Reageer met quote

Ik ken het ook allebei. Het ene ingegeven door een reele angst om te vallen, een natuurlijke reactie lijkt me, maar de angst om de neiging te krijgen om te springen ken ik ook.
Net terug van een adembenemende tocht door de bergen. Mijn man rijdt dan volkomen ontspannen met n hand aan het stuur door haarspeldenbochten en langs peilloos diepe afgronden, terwijl ik me, volkomen zinloos, vastklamp aan de handgreep boven het portier aan mijn kant. Altijd beducht voor een wegpiraat die de bocht om komt vliegen. Pas als de auto stilstaat kan ik ten volle genieten van het uitzicht.
Thuis echter ben ik degene die fluitend op een ladder sta om de dakgoot schoon te maken. Mijn man is daarin veel voorzichtiger. Heel apart.
Vorige week stopten we bij een brug over een magistrale kloof. Sinister genoeg waren er aan de brug boeketjes gebonden ter herinnering aan " springers". Daar durf ik dan, uit angst voor mezelf, niet te dicht bij de leuning te staan. Misschien mijn inlevingsvermogen, mijn fantasie, fascinatie, ik weet het niet, want ik weet heus wel dat ik echt niet spring, maar mijn angst voelt dan heel reel.
Dus ja, ik ken beide soorten hoogtevrees.



Met een Nederlander valt niet te discussiëren. Hij heeft tot het einde toe gelijk en daalt met deze zekerheid opgewekt het graf in.
Godfried Bomans 1913-1971
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ron1.1



Superlid
Superlid
Lid sinds: 7-9-2019
Antw.: 1438
Di Mei 17, 2022 6:17 pm Reageer met quote

in china ?? hebben ze geloof ik een lange brug tussen 2 bergen waarvan de vloer van glas is. Dan hebt je spring-angst en val-angst ineen.

Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


NicolaasP



Superlid
Superlid
Lid sinds: 31-3-2010
Antw.: 6084
Di Mei 17, 2022 6:17 pm Reageer met quote

virgo schreef:

(...)(...)(...)Als ik over een lange brug loop met een reling waar overheen te springen is, ben ik niet zozeer bang om te vallen (zoals op de ladder), maar bang dat ik de neiging om er overheen te springen misschien niet helemaal zou kunnen onderdrukken.
Dus: niet bang voor de sprong (want dat zal niet gebeuren), maar enigszins bang dt ik spring (hoewel ik rationeel ook wel weet dat dit niet zal gebeuren). Ik heb geen idee waar, af en toe, die springneiging vandaan komt.
Misschien is een psychologische verklaring dat de bewuste gedachtepoging iets te vermijden, het vermijdbare als vanzelf in het middelpunt van de aandacht plaatst.
Zo kan ik me voorstellen dat angst voor spoken spoken "creert".
Een andere psychologische verklaring kan zijn dat willen en niet willen bijna nooit diametraal tegenover elkaar staan. Willen kan ook een flard niet-willen bevatten, en andersom. Zoals de roker die tegelijkertijd wl en net wil stoppen.

Boeiende verklaringen Virgo. De angst voor spoken creert spoken. Da's waar...



'Hate is never right, and love is never wrong.'

Roman Kent
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur e-mail Bekijk de homepage


NicolaasP



Superlid
Superlid
Lid sinds: 31-3-2010
Antw.: 6084
Di Mei 17, 2022 6:26 pm Reageer met quote

Ron1.1 schreef:
in china ?? hebben ze geloof ik een lange brug tussen 2 bergen waarvan de vloer van glas is. Dan hebt je spring-angst en val-angst ineen.


Ja gezien op tv. Heb mensen volkomen verlamd van angst ineengekrompen op handen en voeten op het glazen brugdek gezien, konden niet meer voor of achteruit. Misschien ook bang om de controle te verliezen en over de reling te springen?






'Hate is never right, and love is never wrong.'

Roman Kent
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur e-mail Bekijk de homepage


barth.



Superlid
Superlid
Lid sinds: 9-9-2015
Antw.: 2275
Di Mei 17, 2022 6:41 pm Reageer met quote

Ik heb ook hoogtevrees maar bij mij is het meer de schrik van het verliezen van mijn evenwichtgevoel. Ik hou mijn evenwicht eigenlijk vaak met mijn ogen. Als ik de vaste referentie heb van bijvoorbeeld een reling naast me, heb ik er geen last van, maar ontbreekt die oogreferentie dan word ik opeens heel onzeker over mijn evenwicht.
Merk ook dat ik me wat wankel voel als ik met mijn ogen dicht loop.



Trend atmosf. CO2 (Mauna Loa)
20 jaar geleden: 371 ppm, 10 jaar geleden: 393 ppm, nu: 418 ppm.
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Tympaan



Superlid
Superlid
Lid sinds: 8-11-2008
Antw.: 29890
Wo Mei 18, 2022 11:14 am Reageer met quote

Ik kan niet zeggen dat ik echt hoogtevrees heb. En de drang tot springen heb ik zeker niet. Zou ook niet handig zijn als je in de bouw werkt. Maar inderdaad, het is ook iets psychisch. Als de dakrand van een hoog gebouw niet afgeschermd is, kijk je toch iets onzekerder over de rand dan wanneer er een soort van reling is. Al is het maar een gespannen touw of lint. Het idee dat je het kan beetpakken, zelfs als het je niet zal tegenhouden als je daadwerkelijk valt, is al voldoende voor een veiliger gevoel.

Beetje te vergelijken met een evenwichtsbalk. Leg het ding op de grond en iedereen zal er probleemloos overheen lopen. Leg die balk op twee steunpunten op tien meter hoogte, en je zal ineens veel minder liefhebbers vinden...



Faber quisque fortunae suae
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


NicolaasP



Superlid
Superlid
Lid sinds: 31-3-2010
Antw.: 6084
Wo Mei 18, 2022 3:52 pm Reageer met quote

Ook een bijzonder voorbeeld wat je hier geeft Tympaan. Dat we dan op grote hoogte in de meeste gevallen hoogtevrees zullen ervaren dat zal in ieder geval met het verlies van referentiepunten te maken hebben waar Barth over schreef. Je hebt alleen de balk als vast referentiepunt om je met je ogen aan vast te houden als het ware. Verder zul je je moeilijk kunnen focussen. Dan wordt het zintuiglijk en motorisch simpelweg moeilijk jezelf staande te houden op die balk en dreigt door die fysieke oorzaken een gevaar te vallen

Het volkomen irrationele type hoogtevrees waarbij de idee van een val een soort kortsluiting in je kop bewerkstelligt en je totaal in paniek raakt zoals de man hierboven op de glazen brug kan natuurlijk ook optreden. Ik zou waarschijnlijk met mijn lichaam platgedrukt tegen de balk, drie keer mijn armen en benen eromheen gekruld met dichtgeknepen ogen afwachten tot ik -dankzij hulp- weer vaste grond onder mijn voeten vond

Dat is dan eigenlijk een soort hoogte-fobie

En dan is er dus ook nog de variant waar Teun van der Keuken het over had, die griezelige aantrekkingskracht die een diepte onder je soms kan hebben



'Hate is never right, and love is never wrong.'

Roman Kent
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur e-mail Bekijk de homepage


Pagina 1 van 1

Plaats reactie