Sprookjeswereld van Anky
Het Grand Café
Ga naar pagina Vorige  1, 2, 3 ... , 14, 15, 16  Volgende Plaats reactie


vriend55



Stamgast
Stamgast
Lid sinds: 19-5-2019
Antw.: 100
Di Okt 01, 2019 8:05 pm Reageer met quote

Sprookje met Ruspoetin met plezier gelezen, nog 35 te gaan Laughing

Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Advertentie











Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 2030
Di Okt 01, 2019 8:15 pm Reageer met quote

Dank je Harry.
Ik hoor wel van je welke je de leukste vond terzijnertijd... Laughing



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


vriend55



Stamgast
Stamgast
Lid sinds: 19-5-2019
Antw.: 100
Di Okt 01, 2019 8:22 pm Reageer met quote

Iedere dag 1, dus ben ik nog wel even bezig. Tegen die tijd zijn het er misschien nog meer.

Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Briesje.1



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-5-2019
Antw.: 6903
Di Okt 01, 2019 8:28 pm Reageer met quote

Wat leuk dat je alle sprookjes gaat lezen Vriend, ik lees er ook nog wel eens een.
Ze blijven leuk!




Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Annemoon



Superlid
Superlid
Lid sinds: 4-11-2016
Antw.: 9292
Wo Okt 02, 2019 4:59 pm Reageer met quote

Leuk verzonnen Anky!






Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Briesje.1



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-5-2019
Antw.: 6903
Ma Dec 16, 2019 3:12 pm Reageer met quote




Anky van harte gefeliciteerd met je verjaardag! 😁 ♥️


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 2030
Ma Dec 16, 2019 4:33 pm Reageer met quote

Dank je wel! ❤
Het nieuwe sprookje is nog niet klaar.
Ik heb even te weinig tijd, maar het komt wel hoor? Laughing



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 2030
Za Jan 18, 2020 4:12 pm Reageer met quote

Daar is dan eindelijk een nieuw sprookje!
Het heeft even geduurd, druk druk druk...
Was weer heerlijk om te verzinnen.
Ik hoop dat ik alle lezers er een plezier mee doe.


Tristan en Isolde door Anky

In een groot verwaarloosd park, behorende bij een verlaten landgoed, stond een enorme grote eik. Hij stond er al eeuwenlang en in die honderden jaren hadden heel veel mensen in zijn schaduw gezeten. Kinderen hadden in zijn takken geklommen, vogels hun nesten tussen de bladeren gemaakt en eekhoorns verzamelden nog steeds zijn eikels. Ook nu het min of meer een wildernis was geworden in het park, kwamen de mensen er graag. De grote eik was een heel bijzondere boom, hij kon praten. Maar er waren weinig mensen die dat konden horen. Een van hen was een jongen die Tristan heette. Toen hij 4 jaar was kwam hij voor het eerst in het park met zijn ouders, zijn grote zus, zijn grote broer en zijn schattige babyzusje. Zijn grote broer klom in de grote eik, maar sprong op een te dunne tak. Die brak af en hij viel uit de boom. Hij had zich niet bezeerd, maar sprong op, schopte tegen de stam, waarbij hij zijn voet wel bezeerde. Stomme boom! Schreeuwend rende hij weg. Tristan stond vlakbij de grote eik en hij hoorde heel duidelijk wat de boom riep. “Au, rotjong! Ik ben niet stom!” Omdat Tristan 4 jaar was vond het helemaal niet gek dat de boom kon praten. Kinderen van 4 jaar geloven in sprookjes, in sinterklaas, in kabouters, in monsters en in pratende dieren. Dus een sprekende boom was heel gewoon. Bestraffend zei Tristan: “ Je zei een lelijk woord!” De boom gromde. “Je broer is een rotjong! Hij breekt een tak van me af en schopt me. Ik heb ook gevoel! Kom zitten en praat met me. Eindelijk weer iemand die met me kan praten! Dat gebeurt maar af en toe. “ Tristan ging bij boom zitten en ze hadden een gezellig gesprek. Hij vond het leuk dat hij met de oude eik kon praten. Hij probeerde daarna iedere keer naar het park te gaan, gelukkig woonde hij dichtbij. Maar hij mocht niet alleen, soms ging zijn grote zus mee. Die sprak dan stiekem af met een vriendje en kon Tristan met de boom praten.
Toen hij ouder werd ging hij alleen. Natuurlijk geloofde niemand hem als hij zei dat hij met de oude eik praatte. Bomen konden niet praten. Eens vertelde de grote eik hem over een jongetje dat ook met hem kon praten. Het was het hulpje van een schoorsteenveger. Hij moest de hele dag door schoorstenen kruipen en was daardoor zo zwart geworden dat hij nooit meer schoon werd. Zijn moeder had geen geld om zeep te kopen. Als het sinterklaastijd was vroegen ze hem wel eens om voor zwarte piet te spelen. Dan kreeg hij een paar pepernoten en een suikerbeest. Maar ja dat was een eeuw geleden.
Op een dag vertelde de grote eik opgewonden dat er nog iemand was die met hem praatte. Een meisje en het was een echte prinses! Daar was Tristan wel nieuwsgierig naar. Prinsessen zag je in sprookjesboeken en soms op de televisie. Een keer kwam er een prinses in het dorp om een bejaardenhuis te openen, maar dat was ook niet zo geweldig. Ze had wel een mooie jurk aan maar die was niet lang en ze had ook geen kroontje op. Op de afgesproken dag zag hij een meisje bij de boom staan. Ze een spijkerbroek en een shirt aan, ze zag er verder wel leuk uit met donkere krullen en aparte groene ogen. Maar weer geen kroontje! Ineens kon hij zich niet meer bewegen, het leek of hij bevroren was. Hij had een groene flits gezien en daarna niets meer. Toen hij weer bij kwam zat hij in de schaduw van de oude eik en knielde de prinses naast hem. “ Sorry, ik kon het niet laten,” zei ze met een glimlach. “Ik ben Isolde. Ik kan met bomen praten maar ook mensen bevriezen. Je houdt er niets aan over hoor! Maar soms is het wel eens makkelijk om weg te komen.” Sinds die dag zagen ze elkaar regelmatig in het park bij de oude eik. Die bleef verhalen vertellen over de laatste eeuwen. Hoe er paarden met rijtuigen door het park reden met heel deftige mensen. Dat er soms arme kinderen achteraan renden in de hoop dat ze een muntje kregen. Maar meestal werden ze door de koetsier met de zweep weggejaagd.

Op een dag kwam Tristan het park in en zag mensen lopen met meetapparatuur en klemborden. Ze waren van alles aan het opmeten en schreven dan op hun klembord. Bij de grote eik gekomen vroeg hij waarom die mensen er waren. De oude eik was heel somber. “Het park en het grote huis zijn gekocht door een projectontwikkelaar. Die wil een asielzoekerscentrum van het grote huis maken en het hele park plat gooien om er 300 gasloze woningen op te zetten. Waarschijnlijk eindig ik als een boekenkast van Ikea.” Tristan was ontzet, dat kon toch zomaar niet? Toen Isolde er ook bij was spraken ze erover. Het bleek dat de gemeente toestemming had gegeven voor de plannen. Wat konden ze eraan doen? Tristan wilde boeren met hun tractoren inschakelen om de toegangswegen te bezetten. Isolde wilde iedereen bevriezen. Uiteindelijk hadden ze hun plannen klaar. Tristans schattige babyzusje was inmiddels een strijdbare tiener was geworden, ze zette zich heel erg in voor het milieu. Via haar weblog riep ze alle tieners van het land op om te protesteren, dat het park behouden moest worden en geen bomen gekapt. Zijn grote zus was bij het leger des heils gegaan, zij mobiliseerde de heilsoldaten en daklozen uit de regio, ze zouden het gemeentehuis gaan bezetten. Zijn grote broer die inmiddels boswachter was, zou als een moderne rattenvanger alle konijnen, eekhoorns, mollen, vogels, muizen en ratten uit het park meenemen naar het huis van de projectontwikkelaar. Tristan wilde met de leden van de voetbalvereniging waar hij lid van was, naar het huis van de burgemeester. Terwijl de bulldozers al aan kwamen rijden om het park met de grond gelijk te maken, stroomden honderden tieners met spandoeken en toeters de toegangsweg naar het park op. De boze bulldozerbestuurders moesten wel stoppen. Isolde schoot toe om de bestuurders te bevriezen voor er gevechten uitbraken. De burgemeester kwam aanhollen met de voetbalvereniging achter zich aan. Hij had nog snel zijn ambtsketen omgedaan. Een horde journalisten filmden alles en Isolde gaf ter plekke een persconferentie. Ze vertelde over de oude eik en het park. Ze beloofde dat de koninklijke familie uit de eigen koninklijke schatkist een grote bijdrage zou geven voor het behoud van het park. Doordat ze live op de televisie kwam werden er meteen uit het hele land donaties toegezegd. De tieners juichten en bliezen op hun toeters. In het bezette gemeentehuis deden de daklozen zich tegoed aan de voorraden in de keuken. De tuin van de projectontwikkelaar werd helemaal kaalgevreten door de parkdieren. Tijdens een haastige spoedvergadering besloot de burgemeester met instemming van het gemeentebestuur de vergunningen in te trekken. Er werd besloten dat het park opgeknapt zou worden, geen boom werd gekapt. Er werden houten huisjes geplaatst, ingericht met meubels uit kringloopwinkels zodat daklozen daar een nacht konden slapen als ze dat wilden. Het grote huis werd omgebouwd tot asielzoekerscentrum, dat ging wel door. De projectontwikkelaar kreeg een oud fabrieksterrein toegewezen voor zijn gasloze woningen. De oude eik bleef het middelpunt van het park. Doordat er zoveel bekendheid aan gegeven was kwamen er meer mensen met hem praten. Er werden bankjes neergezet zodat er ook gepicknickt kon worden.

Het werd weer een prachtig park waar de mensen graag naar toe gingen.
Tristan en Isolde gingen samen bomologie studeren. Toen ze daarmee klaar waren gingen ze naar de oude eik en beloofden hem dat ze zich voor alle bomen in de hele wereld in zouden zetten om bossen te behouden. De oude eik bleef nog vele jaren tevreden in het park staan en praatte met alle mensen die hem konden verstaan.







Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


annette49.1



Stamgast
Stamgast
Lid sinds: 4-12-2019
Antw.: 336
Za Jan 18, 2020 5:05 pm Reageer met quote

Zulke mensen hebben we nodig. Ik denk dat ik zelf maar de tuinen van projectontwikkelaars ga leegvreten Smile
Van de burgermeester is moeilijker, ik geloof dat die op een flat woont Smile


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Briesje.1



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-5-2019
Antw.: 6903
Za Jan 18, 2020 5:51 pm Reageer met quote

Heerlijk om te lezen Anky, je hebt jezelf weer overtroffen.
En er zijn nu wel genoeg Ikea boekenkasten op de wereld. Laughing




Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


christoffel



Superlid
Superlid
Lid sinds: 25-11-2008
Antw.: 2971
Zo Jan 19, 2020 2:46 pm Reageer met quote

Weer met veel plezier gelezen.Anky Laughing





Aan het onmogenlijke, is niemand gehouden.
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur e-mail Bekijk de homepage


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 2030
Zo Jan 19, 2020 3:14 pm Reageer met quote

Dank jullie wel voor de lovende woorden! ♥️
Ik heb het weer met veel plezier geschreven!. 🌳



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 2030
Vr Feb 28, 2020 6:10 pm Reageer met quote

Vandaag de 55555 gepasseerd!
Heel fijn dat zoveel mensen mijn sprookjes leuk vinden.
Ik ga zeker door!

Bedankt iedereen voor het lezen! ❤



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Briesje



Superlid
Superlid
Lid sinds: 20-2-2020
Antw.: 2102
Ma Mrt 09, 2020 6:40 pm Reageer met quote

En het gaat nog steeds door met bezoekers op dit sprookjestopic. 👍

Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 2030
Vr Apr 10, 2020 9:47 pm Reageer met quote

Eindelijk weer een nieuw actueel sprookje!
Ik hoop dat deze ook in de smaak valt.
Hoe het ook gaat lopen, het blijft een sprookje!






De grote boze tovenaar door Anky

Er was eens een grote boze tovenaar. Hij woonde boven op een berg en omringde zich met vleermuizen en slangen. Dat waren zijn lievelingsdieren. Met zijn boze oog keek hij naar de mensen in het land. Het was een welvarend land, niemand was echt arm. Het leek wel of de huizen steeds groter werden en de auto’s steeds duurder. De tovenaar verveelde zich. Het betoveren van prinsen in kikkers en prinsessen in libellen werd op de duur saai. Het was nog wel amusant als zo’n kikker hapte naar een betoverde libel. Op het laatste moment werd de libel omgetoverd en dan hing er een kikker aan de arm van een gillende prinses. Maar ook daar had de tovenaar genoeg van. Hij herinnerde zich de plagen van Egypte, toen was hij nog maar een klein tovenaartje. Hij wist nog hoe de mensen in paniek elkaar vertrapten bij een zwerm van duizenden sprinkhanen die op het land neerstreken. Misschien moest hij eens iets paniekerigs creëren. Hij riep zijn vleermuizen bij elkaar en legde hen zijn plan voor. Iedereen wist dat vleermuizen enge ziektes konden verspreiden. Toen het avond werd vlogen honderden vleermuizen naar alle windstreken. De slangen sisten verontwaardigd dat zij niet mee mochten doen. Maar de tovenaar zei dat hun beurt nog wel kwam. Hij bleef op zijn berg wachten op resultaten. Na een paar dagen kwamen de vleermuizen terug, de oppervleermuis bracht verslag uit. Na een week hoorde de tovenaar tot zijn genoegen vele ambulances door het land razen. Er werden heel veel zieke mensen in ziekenhuizen opgenomen. Maar paniek en elkaar vertrappen was er niet bij. Integendeel, de mensen hielpen elkaar. Nu had het land een koning die niet erg aardig was. Regeren liet hij aan zijn ministerraad over. Als hij maar kon doen wat hij wilde! Maar al die zieke mensen vond hij helemaal niets. Hij verschanste zich in zijn ivoren toren en liet alleen zijn lijfwacht toe. Dat waren stoere kerels met gemillimeterd haar en grote helmen op. De koning riep de opperbevelhebber bij zich. Die moest eerst onder een ontsmettende douche. De koning beval hem naar de dorpen te gaan en alle zieke mensen te ruimen. Dan zou het land weer snel normaal worden.

Boven op de berg woonde in het grote woud een elvenvolk. Nu zijn elfjes over het algemeen dwarrels. Ze vliegen wat rond en maken plezier, veel meer doen ze niet. Ze hebben meestal maar anderhalve hersencel. Maar er was een heel bijzonder elfje, die was ontzettend slim en vloog overal rond om meer kennis te vergaren. Ze had al gauw door wat voor sinister plan de grote tovenaar had. Ze vloog het land in, door een klein gaatje de ivoren toren van de koning in. Ze was zo klein dat niemand haar zag. Ze hoorde de bevelen van de koning en vloog vliegensvlug naar het grote woud. Daar woonde de bosheks, die had van lieverlee heel goed leren toveren. Ze hielp mensen en dieren altijd als het mogelijk was.

Toen de lijfwachten van de koning op hun motoren, met knuppels in hun handen het eerste dorp binnenkwamen om de zieke mensen te ruimen, vonden ze niemand. Het hele dorp was verlaten, zo ook het volgende dorp. Overal waar ze kwamen waren de huizen verlaten. Ze gingen terug naar de koning en vertelden dat alle mensen weg waren. Ze snapten er niets van. Ze konden niet weten dat de bosheks alle mensen onzichtbaar had gemaakt voor de lijfwachten. Iedereen was heel stil totdat de mannen uit het dorp verdwenen waren, zelfs kinderen hoorde je niet. Zo ging het met alle plaatsen. De koning kon niet geloven dat echt iedereen weg was. Een paar dagen later riep hij opnieuw de opperbevelhebber bij zich en gaf de opdracht net zolang te zoeken totdat hij de mensen gevonden had. Het elfje zat gelukkig op haar post en ze vloog pijlsnel naar de bosheks. Zo’n betovering had namelijk maar een beperkte duur. Gelukkig had de bosheks een nieuwe supersonische bezem aangeschaft, met een speciaal zitje met een gordel. Ze drukte haar mutsje stevig op haar rode haren en gespte zich vast. “Goed vast houden,” zei ze tegen het elfje en vloog met de snelheid van het licht naar het dichts bijzijnde dorp. De eerste betovering ging fout. Ineens lagen er overal zieke kippen in plaats van mensen. Ze hoorden het geronk van de motoren al. Gelukkig ging de tweede poging goed. De bosheks vloog naar een hoge boom om het resultaat af te wachten. Het ging hetzelfde als de eerste keer. Nergens vonden de lijfwachten zieke mensen. Na 5 dorpen had de leider er genoeg van. Hij stopte op het parkeerterrein van een benzinestation en sprak zijn mannen toe. “Wij zijn niet opgeleid om oude zieke mensen op te ruimen. Ik stel voor om onze biezen te pakken.” De minst snuggere van de bende zei verbaasd rondkijkend. “Biezen, welke biezen?” De aanvoerder ging verder. “We nemen de kuierlatten, trekken aan onze stutten. Met andere woorden, we gaan er vandoor. Laat de koning het zelf maar uitzoeken. Zorg dat jullie tank vol zit. Ik heb gehoord dat in Verweggistan een aantal draken is neergestreken. Die gaan wij wel even verslaan! Maar het is een heel eind rijden.” Ze gingen allemaal tanken, bij de Mac een big mac, een zak patat en een liter cola naar binnen werken. Daarna ging de groep met luid motorgeronk op weg het land uit.

De grote tovenaar zat op zijn berg en bekeek het land beneden hem. Hij was niet tevreden, geen chaos. Hij riep zijn vleermuizen en slangen bij elkaar en vertelde dat ze een poosje ergens anders heen gingen. In Verweggistan waren grote draken, dat was een betere uitdaging.

Zo keerde de rust weer terug in het land. Het duurde nog maanden voor alle mensen beter waren en de ziekte verdween. Maar iedereen hielp elkaar. De koning bleef in zijn ivoren toren zitten. De regering besloot dat hij daar beter de rest van zijn leven kon blijven zitten. Een koning die zieke mensen wil ruimen net als kippen bij de vogelgriep, die wilde het volk niet hebben. Ze zetten een nieuw slot op de deur, tralies voor de ramen en schoven iedere dag eten naar binnen. Zonder koning ging het uitstekend. Het volk koos een president en ze vierden een week feest.

De bosheks ging terug naar haar huisje in het bos en kreeg regelmatig het slimme elfje op bezoek. De rest van het elvenvolk dwarrelde gewoon vrolijk verder.



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


ell058



Stamgast
Stamgast
Lid sinds: 1-4-2020
Antw.: 384
Za Apr 11, 2020 12:05 pm Reageer met quote

Leuk en beetje spannend geschreven Anky vooral in deze coronatijd zitten er wel raak vlakken in .

Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Briesje



Superlid
Superlid
Lid sinds: 20-2-2020
Antw.: 2102
Za Apr 11, 2020 5:22 pm Reageer met quote

Dat heb je weer mooi geschreven Anky!
Inderdaad een actueel sprookje. Very Happy





Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Loezie



Superlid
Superlid
Lid sinds: 28-7-2009
Antw.: 35144
Za Apr 11, 2020 5:36 pm Reageer met quote

Heel mooi geschreven Anky, knap hoor.


Achter de wolken schijnt de zon

Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 2030
Za Apr 11, 2020 11:01 pm Reageer met quote

Dank jullie wel!
Fijn om te lezen dat jullie het mooi vonden.
Daar doe ik het voor! ♥️



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Briesje



Superlid
Superlid
Lid sinds: 20-2-2020
Antw.: 2102
Za Apr 18, 2020 8:10 pm Reageer met quote





Het zijn er al behoorlijk veel Anky, best wel iets om trots op te zijn! Wink


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Pagina 15 van 16 Ga naar pagina Vorige  1, 2, 3 ... , 14, 15, 16  Volgende

Plaats reactie