Geen zin, ook niet in een depressie. :)
Archief Lichaam & Geest
Ga naar pagina Vorige  1, 2, 3  Volgende Dit onderwerp is gesloten. Het plaatsen of bewerken van berichten is niet mogelijk


liljebo



Regelmatige bezoeker
Regelmatige bezoeker
Lid sinds: 15-8-2011
Antw.: 69
Do Nov 15, 2012 10:37 am Reageer met quote

Kijk.... nu komen we ergens Smile

Misschien was mijn reactie ook bot, maar dat komt omdat ik een gedegen hekel aan huishouden heb, maar het idd toch moet doen. En dan gaan bij een advies 'eens flink schoonmaken' al mijn nekharen overeind staan.
Maar idd... ik MOET heel erg veel.

Even een mogelijk misverstand uit de weg ruimen... ik werk niet zo hard om materieel zoveel mogelijk aan te schaffen, want dat boeit mij weinig. Ik heb zelf erg weinig nodig. Ik werk om mijn kop boven water te houden in een dure tijd.
Serieuze pech op financieel gebied, betekent dat ertussen uit gaan even geen optie is. Ik moet gewoon zorgen dat er brood op de plank komt.

Omdat ik thuis werk, zit ik dus veel in dat huis. Maar begrijp mij goed... ik heb absoluut geen hekel aan mijn werk. Ik zou mij geen ander werk kunnen voorstellen en ik kan mij voorstellen dat ik het 'beperkt' ook nog na mijn pensioen blijf doen. Maar dan zonder deadlines, die ik nu wel heb.
Bij mijn werk komt echter veel creativiteit kijken en als je dan op slot slaat, heb je een probleem.
Dan komt dat MOETEN om de hoek kijken, raak je gefrustreerd en ga je nog meer op slot, terwijl de rekeningen op het bureau liggen te jengelen.

Maar er zit wel een belangrijk punt in Barts post. Ipv gefrustreerd te klooien op internet en nog duffer worden, kan ik beter gewoon iets gaan doen. In mijn geval dan misschien niet het huis schoon maken, maar naar buiten; kippenhok schoonmaken of kilometers maken met een van de paarden. (loop er meestal achter, dus dat is gezond)
Denk idd dat ik die knop moet omzetten: niet gefrustreerd blijven zitten omdat het moet moet moet, maar opstaan en iets gaan doen; buitenshuis in mijn geval dus.

Ik moet idd loslaten. Niet het werk op zich, maar wel het feit dat ik op dagen dat ik vastloop gewoon alles moet laten vallen en iets lekker zinloos moet gaan doen. Want dat is het inderdaad he... je hebt zo met de paplepel ingekregen dat je iets zinnigs moet doen; dat je niet zomaar op een werkdag erop uit kunt gaan of buiten kunt klooien...
Ik zie dat nu idd wel helder.

Ik besef nu ook dat als ik naar buiten ga om met de dieren te klooien, daar vaak een schuldgevoel bij komt kijken, want dat is niet zinnig genoeg. Dat is hobby. En ik moet werken; centjes verdienen... en anders mijn huishouden doen want daar is ook altijd wel iets achterstallig in. Of ik moet die bult was wegwerken.
En s' avonds maar beter thuis blijven, want dan doe ik dus meestal de taken in huis en de was...
En naarmate je meer in dat patroon zit, hoe moeilijker het wordt om op te staan...
Ik besef dat ik altijd excuses verzin voor de momenten waarop ik niet met werk of huishouding bezig ben

Verdorie...

Nou ja... inzicht is het halve werk, zullen we maar eens zeggen
Gisteren ook lekker met mijn zoon gekletst via internet. Hij studeert in engeland en betrapte zichzelf ook erop dat hij niet tot daden kwam.
We hebben gewoon lekker de week de schuld gegeven en gezegd dat we er nu voor gaan.

Maar soms doet het gewoon goed om van je af te schrijven, nietwaar?
En eerlijk is eerlijk... ik heb maanden met zieke paarden geklungeld, wat bakken met geld heeft gekost en waarbij toch emoties om de hoek komen kijken, het wegvallen van wat opdrachten viel mij koud op het dak (waarna paniekreactie met 20 dingen tegelijk aanpakken... ) en ik heb gewoon een paar verschrikkelijk hectische weken achter de rug. En ik besef nu dat ik mijzelf geen rust gun om even te bekomen. Dat doe ik nooit
Ik stoom door als de stoomboot van sinterklaas.
Iedereen kent mij als iemand met ijzeren zelfdiscipline en harde werker die nooit eronder te krijgen is. (en altijd anderen opbeurt)Je zeurt dus niet en bijt door.
Behalve nu dan even.... Smile
(maar dat weet lekker niemand )


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Advertentie











liljebo



Regelmatige bezoeker
Regelmatige bezoeker
Lid sinds: 15-8-2011
Antw.: 69
Do Nov 15, 2012 10:51 am Reageer met quote

Marguarite, je hebt gelijk met mij getypt. Mijn reactie op Bart is voor mij normaal. Embarassed
Ik kan soms reageren in de zin van 'ben je helemaal gek geworden?' Dat wil echter niet zeggen dat ik niet na ga denken of dat ik een hekel aan iemand krijg.
Ik schiet niet op met mensen die mij zielig vinden.

Ik ben ooit eerder echt vast gelopen (niet te vergelijken met het huidige dipje) Ik heb toen ook hulp gezocht, maar had niets met de gangbare psychologen die vroegen 'wat denk je zelf?' Ja duh... als ik dat wist, zat ik hier niet.
Ik kreeg op bepaald moment echter te maken met een hulpverlener (op eigen verzoek) die zeer confronterend was. Hij liet mij alles opsommen waar ik mee bezig was (ja ik heb een historie van veel te veel op mijn hals halen) en zei dat hij al doodmoe werd als hij naar die lijst keek. Hij schudde mij stevig wakker en zette mij aan tot het maken van duidelijke keuzes. Hij was in zijn aanpak, zoals gezegd, confronterend. Maar ik was er wel snel genoeg doorheen.

Maar goed... die natuur van het opleggen van eisen aan mijzelf, die is nog niet weg. Ik denk dat ik een ander, die half zoveel eisen zou stellen aan mij, als ik aan mijzelf, ondersteboven zou slaan. Embarassed 'En dat is idd gegroeid vanuit een verleden; niet zeuren; aanpakken...

Ik heb overigens wel een partner, ja. Maar die heeft zelf ook genoeg aan zijn kop;
Ik ben ook typisch het figuur wat voor iedereen rent, vindt dat ze niet mag zeuren, iets doet nog voordat iemand erom vraagt etc.
Ik probeer daar nu wat verandering in te brengen, maar dat valt niet mee als iedereen dat nu eenmaal van je is gewend.

Overigens... ik heb een vit B12 te kort, waar ik regelmatig injecties voor krijg (laatste is misschien al te lang geleden... vergeten bij te houden) , heb wat last van wat chronische ontstekingen die samen hangen met droge slijmvliezen door de overgang.

Alleen met mijn paard erop uit, kan hier prima. Doe ik ook wel regelmatig, (geen dagen, maar paar uurtjes) maar altijd met dat schuldgevoel en stressgevoel... ben ik hier zomaar aan het wandelen terwijl ik moet.... (vul maar in)
Borstelen zou ik ook eens wat meer moeten doen... paardjes borstelen, manen vlechten, pennymeisje spelen.... Stom he...dat je dat niet meer doet omdat het niet nuttig is. Terwijl juist dat samenzijn met die dieren mij een geluksgevoel geeft. Zelfs als het kneusjes zijn... ben ik tenslotte ook,.Smile
Smile Smile Smile


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Zwartbaard.1



Stamgast
Stamgast
Lid sinds: 4-11-2012
Antw.: 127
Do Nov 15, 2012 12:55 pm Reageer met quote

Ik herken het gedoe van de deadlines, waarbij je steeds meer vrije tijd gaat opofferen, die je hard nodig hebt om telkens weer tot rust te kunnen komen. Je gaat er over piekeren, maakt je zorgen over de de continuïteit van werk en inkomen. Een dagje vrij nemen kan niet meer, nee je kunt zelfs niet een dagje ziek zijn. Zo'n druk is breekt je op den duur op.
Kun jij nog wel ziek worden? Ik bedoel, is de deadline er een die alleen jij kunt afwerken, en wat gebeurd er als je werkelijk ziek wordt zodat je geen werk meer kunt verrichten? Met andere worden is het halen van een deadline echt zo noodzakelijk of zijn daar ook overmacht-clausules over afgesproken?


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Bart



Superlid
Superlid
Lid sinds: 26-10-2006
Antw.: 1978
Do Nov 15, 2012 1:02 pm Reageer met quote

Kies voor jezelf! GVD.
Waar is dat mooie meisje gebleven. Je man is een waardeloze zak als hij dat meisje in jou niet naar boven kan halen.
Jezelf een "kneusje" noemen kan echt niet, Liljebo.

Je kunt nooit creatief zijn als je bang bent om in die afgrond te lazeren. Creatief zijn is altijd op het randje van het zwaard balanceren. Doe je dat niet dan doe je aan macramé. Mandjes vlechten.
Stuur je paarden ook naar Engeland, je hebt je zoon ook kunnen loslaten.
Je kunt je die paarden niet meer veroorloven. Financieel niet maar ook emotioneel niet. Elke keer dat je ze in de ogen kijkt zie je de kern van leven: voortplanten en overleven. Vrij te zijn van alle, door anderen, opgelegde shit. En elke keer dat je dat ziet voel je
dat je jezelf in een gevangenis hebt gemanoeuvreerd. Waar is dat mooie meisje gebleven. Je kunt niet van jezelf weg blijven kijken zoals in je avatar.
Doe een lekker luchtje op, ga de stad in en flirt met alle mannen, zuip jezelf vol en beland in je onderbroek in de bloembakken voor het stadhuis.
Fuck de wereld. Kies voor jezelf!



Hide the truth behind your innocens.
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


liljebo



Regelmatige bezoeker
Regelmatige bezoeker
Lid sinds: 15-8-2011
Antw.: 69
Do Nov 15, 2012 1:05 pm Reageer met quote

Zwartbaard schreef:
Ik herken het gedoe van de deadlines, waarbij je steeds meer vrije tijd gaat opofferen, die je hard nodig hebt om telkens weer tot rust te kunnen komen. Je gaat er over piekeren, maakt je zorgen over de de continuïteit van werk en inkomen. Een dagje vrij nemen kan niet meer, nee je kunt zelfs niet een dagje ziek zijn. Zo'n druk is breekt je op den duur op.
Kun jij nog wel ziek worden? Ik bedoel, is de deadline er een die alleen jij kunt afwerken, en wat gebeurd er als je werkelijk ziek wordt zodat je geen werk meer kunt verrichten? Met andere worden is het halen van een deadline echt zo noodzakelijk of zijn daar ook overmacht-clausules over afgesproken?


Eh ja, ik ben de enige die het werk kan afmaken. Haal ik een deadline niet, dan gebeuren er geen rampen, maar heb ik ook geen inkomen. Ik werk, ik verdien. Ik werk niet, ik verdien niet. Simpel. Als ik ziek wordt, valt het inkomen weg. In ieder geval voor een maand. Daarna treedt de verzekering in werking. Moet ik wel bewijzen dat ik echt ziek ben.


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


AnneliesGld



Superlid
Superlid
Lid sinds: 20-11-2007
Antw.: 3161
Do Nov 15, 2012 1:06 pm Reageer met quote

Zou het ook iets Lichamelijks kunnen zijn?
Of is dat al uitgesloten?
Ik denk dan aan een laag HB gehalte?
Of een vermoeidsheid syndroom?


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


liljebo



Regelmatige bezoeker
Regelmatige bezoeker
Lid sinds: 15-8-2011
Antw.: 69
Do Nov 15, 2012 1:10 pm Reageer met quote

Bart schreef:
Kies voor jezelf! GVD.
Waar is dat mooie meisje gebleven. Je man is een waardeloze zak als hij dat meisje in jou niet naar boven kan halen.
Jezelf een "kneusje" noemen kan echt niet, Liljebo.

Je kunt nooit creatief zijn als je bang bent om in die afgrond te lazeren. Creatief zijn is altijd op het randje van het zwaard balanceren. Doe je dat niet dan doe je aan macramé. Mandjes vlechten.
Stuur je paarden ook naar Engeland, je hebt je zoon ook kunnen loslaten.
Je kunt je die paarden niet meer veroorloven. Financieel niet maar ook emotioneel niet. Elke keer dat je ze in de ogen kijkt zie je de kern van leven: voortplanten en overleven. Vrij te zijn van alle, door anderen, opgelegde shit. En elke keer dat je dat ziet voel je
dat je jezelf in een gevangenis hebt gemanoeuvreerd. Waar is dat mooie meisje gebleven. Je kunt niet van jezelf weg blijven kijken zoals in je avatar.
Doe een lekker luchtje op, ga de stad in en flirt met alle mannen, zuip jezelf vol en beland in je onderbroek in de bloembakken voor het stadhuis.
Fuck de wereld. Kies voor jezelf!


Tja... mijn man is toch echt geen waardeloze zak. Hij zegt toch echt vaak genoeg dat ik meer voor mijzelf op moet komen en werkt zelf ook hard. Zuipen, flirten, paarden weg... neuh.... maar ik begrijp wel de kern van de boodschap. Voor mijzelf kiezen.
Misschien moet ik dan maar eens met mijn paarden op stap en de rest de boel laten. Ik ben geen uitgangsmens, geen feestvierder. Maar ik ben nergens gelukkiger dan wanneer ik mijn neus in de manen kan drukken of gewoon mijn gezicht tegen de zachte vacht kan leggen... ik doe het alleen te weinig. Ja... ik moet dingen afschepen. Misschien niet de dingen die jij noemt. Maar andere dingen.
Persoonlijk stuur ik liever de auto naar engeland dan mijn paarden... maar ja.. ik ben niet alleen; ik beslis niet alleen.
(ze zijn overigens niet duur als ze niet ziek worden)


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


liljebo



Regelmatige bezoeker
Regelmatige bezoeker
Lid sinds: 15-8-2011
Antw.: 69
Do Nov 15, 2012 1:12 pm Reageer met quote

AnneliesGld schreef:
Zou het ook iets Lichamelijks kunnen zijn?
Of is dat al uitgesloten?
Ik denk dan aan een laag HB gehalte?
Of een vermoeidsheid syndroom?


Nja, ik lig achter met mijn B 12 spuiten geloof ik (neem zelf geen vit B12 op)Dus kan... Verder heb ik een oogziekte, wat geen gelukkige combi is met computerwerk.
Heb dan ook besloten wat dingen om te gooien, om die computer zeker in het weekend en savonds meer met rust te laten.

En nu ga ik weer aan het werk... was toch weer ijverig bezig,maar ja... zie meteen als er berichten binnenkomen en ik ben nu eenmaal erg nieuwsgierig,... Embarassed


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


AnneliesGld



Superlid
Superlid
Lid sinds: 20-11-2007
Antw.: 3161
Do Nov 15, 2012 1:45 pm Reageer met quote

Ik herken dit van iemand die ik ken
Die was uit principe vegetarier maar kreeg allerlei klachten
ook dat tekort b 12
Nu eet ze wat meer vis
Hoewel tegen haar zin
Ik lees uit jouw verhaal, dat het meer iets geestelijk is, vandaar mijn vraag kan het ook iets lichamelijks zijn, mede daardoor kan het geestelijke achteruit gaan in het wel bevinden !!


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Zwartbaard.1



Stamgast
Stamgast
Lid sinds: 4-11-2012
Antw.: 127
Do Nov 15, 2012 3:28 pm Reageer met quote

liljebo schreef:
En nu ga ik weer aan het werk... was toch weer ijverig bezig,maar ja... zie meteen als er berichten binnenkomen en ik ben nu eenmaal erg nieuwsgierig,... Embarassed


Sorry dat ik je van je werk houd Wink, maar ik was ook een beetje nieuwsgierig geworden, en je profiel beschrijving bekeken. Soms staat daar net even wat meer informatie over de persoon. Ik zag daar dus dat je schrijver bent. En via Google lees ik dat je bijna 200 boeken geschreven hebt (als ik niet fout ge-google-d heb). Is je werk het schrijven van romans?
Ik vraag me daarom af of het geen werk uit handen krijgen ook niet te maken heeft met een schrijversblok. En dat dan ook nog eens met deadlines. Het moeten creëren. Ik kan me indenken dat er na zoveel boeken in zo'n korte tijd, ook een soort inspiratie-vermoeidheid optreedt, en dat dat zorgen geeft.


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


hamertjetik.1



Superlid
Superlid
Lid sinds: 26-1-2007
Antw.: 4525
Do Nov 15, 2012 3:33 pm Reageer met quote

liljebo schreef:
Bart schreef:
Kies voor jezelf! GVD.
Waar is dat mooie meisje gebleven. Je man is een waardeloze zak als hij dat meisje in jou niet naar boven kan halen.
Jezelf een "kneusje" noemen kan echt niet, Liljebo.

Je kunt nooit creatief zijn als je bang bent om in die afgrond te lazeren. Creatief zijn is altijd op het randje van het zwaard balanceren. Doe je dat niet dan doe je aan macramé. Mandjes vlechten.
Stuur je paarden ook naar Engeland, je hebt je zoon ook kunnen loslaten.
Je kunt je die paarden niet meer veroorloven. Financieel niet maar ook emotioneel niet. Elke keer dat je ze in de ogen kijkt zie je de kern van leven: voortplanten en overleven. Vrij te zijn van alle, door anderen, opgelegde shit. En elke keer dat je dat ziet voel je
dat je jezelf in een gevangenis hebt gemanoeuvreerd. Waar is dat mooie meisje gebleven. Je kunt niet van jezelf weg blijven kijken zoals in je avatar.
Doe een lekker luchtje op, ga de stad in en flirt met alle mannen, zuip jezelf vol en beland in je onderbroek in de bloembakken voor het stadhuis.
Fuck de wereld. Kies voor jezelf!


Tja... mijn man is toch echt geen waardeloze zak. Hij zegt toch echt vaak genoeg dat ik meer voor mijzelf op moet komen en werkt zelf ook hard. Zuipen, flirten, paarden weg... neuh.... maar ik begrijp wel de kern van de boodschap. Voor mijzelf kiezen. Persoonlijk stuur ik liever de auto naar engeland dan mijn paarden... maar ja.. ik ben niet alleen; ik beslis niet alleen.
(ze zijn overigens niet duur als ze niet ziek worden)




Ik zou als ik jou was dit stukje van Bart uitprinten en echt tot je door laten dringen tot het begrijpen ook beklijft. Dan zul je de confrontatie met jezelf aan durven gaan en zul je niet meer allerlei excuses en ongemakken aandragen waarom je die keuze niet maakt, niet kan maken. En ja dat is pijnlijk en een beetje erg eng maar inmiddels weet ik ook wat het je oplevert. Jij bent de enige die de keuze kan maken, dat kan zelfs Bart niet of wie dan ook niet voor je doen.



Het leven larderen met een vleug spiritualiteit, veel plezier en ondeugd.

Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage


liljebo



Regelmatige bezoeker
Regelmatige bezoeker
Lid sinds: 15-8-2011
Antw.: 69
Do Nov 15, 2012 3:42 pm Reageer met quote

Zwartbaard schreef:
liljebo schreef:
En nu ga ik weer aan het werk... was toch weer ijverig bezig,maar ja... zie meteen als er berichten binnenkomen en ik ben nu eenmaal erg nieuwsgierig,... Embarassed


Sorry dat ik je van je werk houd Wink, maar ik was ook een beetje nieuwsgierig geworden, en je profiel beschrijving bekeken. Soms staat daar net even wat meer informatie over de persoon. Ik zag daar dus dat je schrijver bent. En via Google lees ik dat je bijna 200 boeken geschreven hebt (als ik niet fout ge-google-d heb). Is je werk het schrijven van romans?
Ik vraag me daarom af of het geen werk uit handen krijgen ook niet te maken heeft met een schrijversblok. En dat dan ook nog eens met deadlines. Het moeten creëren. Ik kan me indenken dat er na zoveel boeken in zo'n korte tijd, ook een soort inspiratie-vermoeidheid optreedt, en dat dat zorgen geeft.


Nja, is een beetje overdreven. Ik schrijf schriftromannetjes 'voor de kost'. Dat valt voor mij niet onder het echte schrijven en ja... daar heb ik er bijna 250 van op mijn naam staan. Echte boeken tot dusver 23 (zo ongeveer, geloof ik)
Ik heb niet zozeer last van een schrijversblok Meer tot het aanzetten om het daadwerkelijk op papier zetten/danwel een soort van nja.. metaalmoeheid De gewone boeken verkopen steeds beter en het was de bedoeling komend jaar de schrifromannetjes belangrijk te verminderen, maar helaas zijn een paar onvoorziene zware financiele tegenslagen opgedoken. Dat betekent onverwacht toch weer een berg werk voor de kiezen, waar ik eigenlijk beu aan was.
Daarnaast blijk ik ook ver achter met mijn B12 spuit. Kan hem maandag weer gaan halen. Meestal helpt dat ook wel.
Gaat trouwens alweer beter hoor... Wink


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


liljebo



Regelmatige bezoeker
Regelmatige bezoeker
Lid sinds: 15-8-2011
Antw.: 69
Do Nov 15, 2012 6:56 pm Reageer met quote

Marguerite... idd kan het B12 tekort een rol spelen. Ik merk meestal dat ik over de tijd ben, omdat ik dan doodmoe ben en erg stressgevoelig, Voor de rest is mijn bloed ok. Dat is regelmatig onderzocht.
Ben wel in de overgang en dat zorgt natuurlijk ook voor labiele hormonen.

Weet je wat dat is.... ik heb dan gewoon van die buien waarin ik lekker even van mij af moet zeuren. Daarom zeg ik ook dat het geen depressie is. Hooguit een dip, door samenloop van omstandigheden.

Ik ben nogal een gevoelig persoontje en als er iets is, kan ik dat nogal uitvergroten. Mijn man weet dat wel. Die weet ook dat de bui wel weer overwaait.
Hij accepteert mij dan ook gewoon zoals ik ben.
Zijn advies in een dergelijk geval is meestal_: kom... gaan we op vakantie Very Happy (hij gaat zelf erg graag... haha)
Zeg ik dat we morgen gaan rondtrekken, dan heeft ie vanavond al de koffers gepakt.
Maar ik val hem niet altijd lastig met mijn buien. Ik zeur liever hier even. Twisted Evil

De paarden werden ziek door een samenloop van ongelukkige omstandigheden. Zoals ongelukken altijd in meervoud komt... gewoon stom toeval. Eentje is nog steeds ziek en wordt ook niet meer beter. Zolang hij zich verder goed voelt, mag hij rondlopen. Krijgt hij problemen, dan is het einde verhaal. Een andere heeft een oud probleem wat opspeelt, maar daar ga ik niets meer aan laten doen. Heb een trainingsvorm gevonden wat ik met haar kan doen, waar ik zelf ook veel plezier aan beleef.
Het was, zoals gezegd , een samenloop van omstandigheden. Niet alleen de paarden, maar ook wat andere ongelukkige voorvallen. Het is niet zo dat ik het niet kan betalen, maar ik paniekeer alvast bij voorbaat. Heb nl in een ver verleden samen geleefd met iemand die het met de bakken eruit gooide, waardoor ik steeds het ene gat met het andere moest vullen. Ben altijd zo bang dat dat weer gebeurt, dat ik wat paranoide ben op dat gebied. Op zich hebben we het heus niet slecht. De paarden kosten alleen in de winter hooi en dat is zo duur niet. Voor de rest leven ze van het stuk grond waar ze staan. De honden zijn duurder, eerlijk gezegd.


Maar het gaat alweer beter. Heb idd naar aanleiding van dit topic wat knopen doorgehakt en kan weer helder uit de oogjes kijken(wat er vooral op neerkomt dat ik eens wat stapjes terug zet en rustiger aan ga doen.) Vandaag was het heerlijk weer en heb ik de hele middag zonder schuldgevoel bij mijn paarden rondgehangen. Heerlijk. (tja ik blijf een klein paardenmeisje)

ennuh... wat dat kneusje betreft... ik bedoelde eigenlijk puur dat ik lichamelijk wat rammel links en rechts, zoals zoveel mensen. Daar moet niet meer betekenis aan worden gehecht dan dat.


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Janjan



Superlid
Superlid
Lid sinds: 14-2-2010
Antw.: 2380
Vr Nov 16, 2012 2:23 pm Reageer met quote

liljebo schreef:
Marguerite... idd kan het B12 tekort een rol spelen. Ik merk meestal dat ik over de tijd ben, omdat ik dan doodmoe ben en erg stressgevoelig, Voor de rest is mijn bloed ok. Dat is regelmatig onderzocht.
Ben wel in de overgang en dat zorgt natuurlijk ook voor labiele hormonen.


Ach ach wat een ellende liljebo, wellicht is het de overgang die je van je stuk brengt.

BTW niemand heeft zin in een depressie, het overkomt je en komt onder alle lagen van de bevolking voor.


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


liljebo



Regelmatige bezoeker
Regelmatige bezoeker
Lid sinds: 15-8-2011
Antw.: 69
Vr Nov 16, 2012 2:31 pm Reageer met quote

Johan- schreef:
liljebo schreef:
Marguerite... idd kan het B12 tekort een rol spelen. Ik merk meestal dat ik over de tijd ben, omdat ik dan doodmoe ben en erg stressgevoelig, Voor de rest is mijn bloed ok. Dat is regelmatig onderzocht.
Ben wel in de overgang en dat zorgt natuurlijk ook voor labiele hormonen.


Ach ach wat een ellende liljebo, wellicht is het de overgang die je van je stuk brengt.

BTW niemand heeft zin in een depressie, het overkomt je en komt onder alle lagen van de bevolking voor.


Nou ja, ellende is als je ernstig ziek bent. Dit soort dingen valt voor mij meer onder de onhandige kwaaltjes, die je inderdaad van je stuk kunnen brengen.

Ik weet dat een depressie overal en altijd kan voorkomen. Ik heb het zelf ooit doorgemaakt. Geen lolletje. Dat is pas echt ellende.
Dat deel van de titel was een beetje zelfspot.


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


liljebo



Regelmatige bezoeker
Regelmatige bezoeker
Lid sinds: 15-8-2011
Antw.: 69
Vr Nov 16, 2012 6:43 pm Reageer met quote

Ik gebruik idd ook geen medicijnen. De vit B12 staat daar helemaal buiten. Die neem ik gewoon niet op. Ze kwamen daar jaren geleden per toeval achter door een heleboel onverklaarbare lichamelijke problemen.
Mijn zoons nemen het ook erg slecht op,dus dat is een genetisch iets.

Voor de overgang neem ik ook geen medicijnen. Ik neem eigenlijk vrijwel nooit ergens medicijnen voor. Alleen bij levensgevaar Wink
Het hoort er gewoon bij. En ja... je bent er labieler door en je kunt soms denken dat met een dipje de wereld vergaat, maar ik moet gewoon leren om met die dingen om te gaan. Niet stug willen doorstomen, maar gewoon naar buiten gaan en de boel de boel te laten. Doen waar ik zin in heb. Moet ik echt leren...
Dat Moeten zit er met de paplepel in gegeven, dus dat kost wat tijd. Maar het praten hier heeft mij wel goed gedaan (en een spiegel voorgehouden) . Het zal nu heus niet altijd vlekkeloos gaan, maar bewustwording is het halve werk.


Mbt de paarden gebruiken wij gelukkig geen dekens en geen ijzers,. Vaccineren doen we alleen tegen nekkramp. We gaan nl nooit op concours ed. en hebben ze puur voor de hobby. Het is dus alleen hooi in de winter (en dat is hier niet zo duur) en bekappen (een paar keer per jaar voor 15 euro per paard), Het is puur het ziek worden he. Gewoon domme pech dat het allemaal bij elkaar kwam, samen met wat andere ongelukkige geldvreters. En op zich komen we daar best overheen, maar ik paniekeer dan snel. Zie dan meteen wolven en beren op de weg.

Overigens hebben we nu dus idd 3 honden en 4 paarden (twee grote en twee minishetjes) en kipjes en een kat, maar als een van de dieren komt te overlijden (een paar dieren zijn al op leeftijd) gaan we toch wel in hoeveelheid terug. Wink


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


liljebo



Regelmatige bezoeker
Regelmatige bezoeker
Lid sinds: 15-8-2011
Antw.: 69
Za Nov 17, 2012 11:35 am Reageer met quote

Marguerite, bekappen in het bijhouden van de hoeven, zodat ze niet te lang worden. Nageltjes knippen, dus. Het wordt ook gedaan als er nieuwe ijzers onder komen. Oude eraf, bekappen, nieuwe eronder. Hoeven blijven groeien. Maar met ijzers meer dan zonder.
Ik kan alleen zelf meer regelen. Kom ik regelmatig op de asfalt of grindweggetjes, dan slijten ze natuurlijk en is bekappen slechts af en toe nodig. Voordeel van altijd zonder ijzers is dat de hoeven harder worden , zoals ook de blote voeten van de stammen mensen die nooit schoenen dragen. Ze hebben hier dan ook nooit hoefproblemen.

De honden worden inderdaad gevaccineerd. Ze komen nauwelijks in contact met andere honden, maar we wonen op het land en met vossen en rondrennende jachthonden in het seizoen, toch beter.

We wonen inderdaad landelijk en dat al 7 jaar. (zijn wel binnen die tijd een keer verhuisd)
Ik zou hier ook niet weg willen.

Het is heerlijk om smorgens heel vroeg bij de schemering met de honden buiten te komen, hinnikend te worden begroet, op je gemak het hooi in de netten doen terwijl onze silja haar kop door de opening van de hooischuur steekt en vast snoept. Alles een knuffel geven en kijken hoe ze tevreden beginnen te knabbelen, terwijl het langzaam licht wordt. Dan blijf ik even staan om naar de stilte te luisteren.

Ik heb korte tijd in een stad gewoond in nederland. Ik kan daar niet aarden. Soms kom ik daar nog wel eens, maar ik ben altijd blij als ik weer terug kan gaan naar huis. Kapot, ben ik dan.
Ondanks dat ik nog wel eens een dip kan doormaken, zoals bij de opening van dit topic. Ik denk dat ik in de stad pas echt depressief zou worden.


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


spinnenverdriet .1



Regelmatige bezoeker
Regelmatige bezoeker
Lid sinds: 25-9-2012
Antw.: 86
Za Nov 17, 2012 10:29 pm Reageer met quote

Iedereen heeft weleens zo'n periode............gewoon uitzitten.......gaat wel weer over Very Happy

Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


liljebo



Regelmatige bezoeker
Regelmatige bezoeker
Lid sinds: 15-8-2011
Antw.: 69
Zo Nov 18, 2012 12:38 pm Reageer met quote

spinnenverdriet schreef:
Iedereen heeft weleens zo'n periode............gewoon uitzitten.......gaat wel weer over Very Happy


Klopt. Vond het later ook stom dat ik dat topic had geopend. Aan de andere kant was het medeleven aan de ene kant en de schop aan de andere kant wel behulpzaam


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


liljebo



Regelmatige bezoeker
Regelmatige bezoeker
Lid sinds: 15-8-2011
Antw.: 69
Zo Nov 18, 2012 8:34 pm Reageer met quote

Marguerite1 schreef:
Je bent bevoorrecht zo lekker buiten te wonen. Ik weet er alles van, zou ook nooit meer in een stad kunnen aarden.
Geniet er van zolang het kan. .


Doe ik. Ik vergeet het af en toe, maar ik zou dit plekje echt niet voor een huis in de stad willen ruilen. Mijn kinderdroom was altijd een vrijstaand huis met beestjes. Very Happy


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Pagina 2 van 3 Ga naar pagina Vorige  1, 2, 3  Volgende

Dit onderwerp is gesloten. Het plaatsen of bewerken van berichten is niet mogelijk