Aantal werkende 65-plussers flink gestegen
Maatschappij, werk & pensioen
Ga naar pagina Vorige  1, 2, 3, 4, 5 Plaats reactie


photopress



Nieuwe bezoeker
Nieuwe bezoeker
Lid sinds: 30-10-2020
Antw.: 4
Ma Nov 02, 2020 11:21 pm Reageer met quote

Ik ben er van overtuigd dat dit opzet is van de Roverheid dat men moet werken tot z'n overlijden.

Nu ben ik gelukkig in de positie dat ik tijdens mijn werkzame leven vrij was om te doen en laten wat ik wilde,dus mijn werk was mijn hobby vandaar ik de fotografie nooit als werk of werk druk heb ervaren.
Maar als je zwaar lichamelijk werk verricht elke dag weer en daarbij vroeg je bed uit moet als vak arbeider dan heb je het als je boven de 50 jaar komt erg zwaar en nog niet eens mee gerekend dat men dan al vaak verschillende kwalen kan hebben wat de samenleving veel geld kan kosten.

Ik het het er wel eens over gehad om iedereen een basissalaris te geven boven de 50 of 55 jaar dit kost volgens een econoom geld,natuurlijk maar wat te denken wat iemand kost die ziek wordt of arbeidsongeschikt met de daarbij gepaard gaande ziekte kosten.
Dit afgezet tegen een basis salaris(de meeste willen wel maar doen net als of ze dat niet willen behalve als je dan ziek wordt) zou het zelfs nog geld kunnen opleveren voor de samenleving omdat men misschien wel gezonder en dus zonder al te veel extra kosten oud kan worden.

Nu moeten ze in het Haagse een snel iets veranderen behalve deze slinkse regering die er wel voor zorgt dat de multinationals hun zakken en Zwitserse bankrekeningen vullen en miljarden krijgen van jullie Roverheid en dat meot dus ergens vandaan komen vandaar ze er neit aan willen geloven.

Nu zouden ze ook veel belastinggeld kunnen innen bij bv Google en fake book zoals ik het altijd noem maar daar wil men niets van weten,waarom niet!!! wat hebben ze te verbergen im den Haag???


Maar goed net wat iemand anders al vertelde zit veel jeugd zonder werk en als die oudere een maandelijks basis salaris zouden ontvangen in plaats van een schamele bijdragen genaamd AOW en aanvullend pensioen zou dat al weer een probleem oplossen misschien zouden er dan als men weer iets meer kan uitgeven en niet omdat de patat zo duur is dat ik zie dat twee gepensioneerde samen één zakje patat delen (zie mijn weblog hier) meer banen er bij komen?

Daarin tegen zouden oudere zich indien ze daar nog toe instaat zijn toch geneigd zijn vrijwilligers werk te willen doen als was het maar een paar uur per week om bezig en onder de mensen te zijn.

Hierdoor kunnen niet alleen de jeugd van de straat afgehaald worden waar door ze tot de vroege uurtjes herrie lopen maken op straat,maar wat dacht u aan de vaak hoogopgeleiden asiel zoekers die nu willen werken maar gedwongen in een asielcentrum moeten verblijven,geef deze mensen een toekomst in jullie Holland,mogelijk komen hierdoor als ze kunnen werken alleen die asielzoekers naar Holland die echt vluchteling zijn en die asielzoekers die niet willen werken en wetende dat ze moeten werken die blijven mogelijk dan wel weg.

Zelf heb ik gelukkig heel veel mensen die asiel zoeken mee gemaakt en vele daarvan hebben nu een baan,alleen de Roverheid zoals ik het maar zal noemen heeft andere plannen met u.

Jammer ik denk dat ze gewoon weer de VUT in moeten voeren toch Love

zelf heb ik jaren voor een starter foto's gekiekt die een internetkrant is begonnen,heb ik geen probleem mee en zo kwam ik nog steeds onder de mensen en was het leven toch nog enigszins zinvol


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Advertentie











Keesvi



Superlid
Superlid
Lid sinds: 1-3-2009
Antw.: 14414
Di Nov 03, 2020 12:07 am Reageer met quote

Allereerst welkom op het 50plusser forum PP, als je me de afkorting van je nickname vergeeft. Gezien je reacties op wat oudere items moet je het een en ander gelezen hebben alvorens je je manifesteerde. Leuk dat je daarop ook een pittig onderwerp uit het stof haalde!

Met je eens dat er onevenredig wordt geplukt van lagere inkomens vergeleken met multinationals en miljardairs, die er exorbitant op vooruit zijn gegaan tijdens de coronacrisis.

Quote:
Maar als je zwaar lichamelijk werk verricht elke dag weer en daarbij vroeg je bed uit moet als vak arbeider dan heb je het als je boven de 50 jaar komt erg zwaar en nog niet eens mee gerekend dat men dan al vaak verschillende kwalen kan hebben wat de samenleving veel geld kan kosten.

Met je eens. Ik ben inmiddels ervaringsdeskundige op het gebied van werken na de pensioengerechtigde leeftijd. Fysiek kost het me niet veel maar het doet me goed om nog een paar dagen per week te doen wat ik jarenlang een leuke uitdaging heb gevonden. Omdat het niet meer hoeft, mijn vrije keuze is, voelt het prima zo.

Basisinkomen ben ik zeker voor. Je kunt dan een gigantisch peperduur controleapparaat naar huis sturen. Iedereen die niet kan werken of dat om een andere reden niet doet heeft een bestaansminimum zonder overheidsgehijg in zijn nek en wil je meer en ben je daartoe in staat dan staat het je vrij om er meer van te maken. Wat mij betreft beginnen met 50- of 55plussers. Zo'n basisinkomen geeft mantelzorgers, en die zijn er best veel, ook meer armslag om keuzes te maken.

Quote:
Hierdoor kunnen niet alleen de jeugd van de straat afgehaald worden waar door ze tot de vroege uurtjes herrie lopen maken op straat,maar wat dacht u aan de vaak hoogopgeleiden asiel zoekers die nu willen werken maar gedwongen in een asielcentrum moeten verblijven,geef deze mensen een toekomst in jullie Holland,mogelijk komen hierdoor als ze kunnen werken alleen die asielzoekers naar Holland die echt vluchteling zijn en die asielzoekers die niet willen werken en wetende dat ze moeten werken die blijven mogelijk dan wel weg.

Hier kan ik het in grote lijnen wel mee eens zijn. Veel (echte) asielzoekers komen hier in de kracht van hun leven, zoals dat zo mooi heet, en zijn jarenlang gedwongen om niets of kutklusjes te doen. Dat zijn verloren jaren.



“Niemand wordt geboren met haat voor een persoon met een andere huidskleur, achtergrond of geloof." (Nelson Mandela)
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage


nandes57



Stamgast
Stamgast
Lid sinds: 18-11-2018
Antw.: 855
Di Nov 03, 2020 1:02 am Reageer met quote

Het zijn niet alleen multinationals of onze regering maar ook de vakbonden varen er wel bij en maken er absoluut geen haast mee, er wordt la sinds 2004 over gediscussieerd, en ja je moet toch iets hebben om over te discussieren en je brood me te verdienen.......

maar ondertussen, Jan ploetert voort.

Ik ben nu 63, over 4 maand 64 en dan werk ik precies 50jaar, 50 jaar in naar mijn mening zware beroepen
vleesindustrie in ploegendiensten en de laatste 20 jaar in de bouw.
ik heb meestal wel plezier in mijn werk maar het neemt teveel tijd in beslag.

er zal eens vast wel een regeling komen maar een wel erg grote groep deelt er niet in mee.


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Keesvi



Superlid
Superlid
Lid sinds: 1-3-2009
Antw.: 14414
Di Nov 03, 2020 2:56 am Reageer met quote

nandes57 schreef:
Het zijn niet alleen multinationals of onze regering maar ook de vakbonden varen er wel bij en maken er absoluut geen haast mee

Daar zitten meerdere kanten aan, waarvan de steeds lagere organisatiegraad er een van is.
Ik ben nu 63, over 4 maand 64 en dan werk ik precies 50jaar, 50 jaar in naar mijn mening zware beroepen
vleesindustrie in ploegendiensten en de laatste 20 jaar in de bouw.[/quote]
Mijn pensioenopbouw begon jaren later dan de datum waarop ik betaald werk ging doen. Nou ja, 'betaald' is een groot woord voor de grijpstuiver die ik als hardwerkende leerling-verpleegkundige mocht laten bijschrijven op mijn bankrekening als tegenprestatie. Goed, ik kreeg er een opleiding voor maar het salaris daarna hield ook niet echt over. Het pensioentje dat ik er toen mee opgebouwd had zou me nu tien euro per maand opgeleverd hebben, ware het niet dat ik het maar afgekocht heb voor een bedrag ineens. Ik zou dat werk, fysiek soms best zwaar, maar ook door onregelmatige werktijden en psychisch best belastend, nog best een aantal jaren hebben kunnen volhouden maar dat hiërarchische en rigide gedoe in dat ziekenhuis stond me al gauw tegen. In de GGZ daarna heb ik ook nog jarenlang onregelmatige werktijden gehad en die kunnen echt slopend zijn, voor de een meer, voor de ander minder. Ik zou er nu niet meer aan moeten denken, in ieder geval niet aan nachtdiensten. Als je 50 jaar opgeknapt hebt met fysiek of geestelijk belastend werk dan zou je met pensioen moeten kunnen gaan, liever met 45 jaar al, vind ik. Zo'n keuze is natuurlijk arbitrair maar ik snap niet waarom het zo moeilijk is om mensen met een slopend beroep een stukje bestaanszekerheid, erkenning en een genietbare oude dag te gunnen. Van plan om volgende maand 67 te worden kan ik op halve kracht, niet qua inzet maar uren per week, nog wel een paar jaar mee in het arbeidsproces, vooral omdat ik keuzes kon maken waarmee ik zonder al te veel kleerscheuren door kon gaan, hoewel ik ook wel een paar keer in het diepe ben gesprongen. Op mijn 18e begonnen heb ik er inmiddels ook bijna 50 jaar arbeidsleven opzitten. Dat is toch al gauw een halve eeuw. Naar het lijkt me wel aardig om de twintig jaar gezondheidszorg voor asielzoekers vol te maken. Smile



“Niemand wordt geboren met haat voor een persoon met een andere huidskleur, achtergrond of geloof." (Nelson Mandela)
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage


Tympaan



Superlid
Superlid
Lid sinds: 8-11-2008
Antw.: 28645
Di Nov 03, 2020 12:30 pm Reageer met quote

45 jaar lijkt mij wat erg vroeg want het moet ook nog eens een keer betaald kunnen worden. Maar 65 zou inderdaad de grens moeten zijn waarop je kan kiezen of je met pensioen wil, of dat je wil doorwerken. Voor fysiek zware beroepen zou dat eigenlijk al 60 jaar moeten zijn.

Ik heb het onuitsprekelijke geluk gehad dat ik met 63 met prepensioen kon gaan. Het was de tijd van de bankencrisis en overal waren er ontslagen. Zouden een aantal ouderen niet weg willen (je had het recht om tot je 65ste te blijven), dan zouden er een aantal jongeren weg moeten. Wel, dan is de keus snel gemaakt.

En daardoor was ik nog fit genoeg om een boerderijtje in Groningen te kopen en op te knappen. En daar hebben we na tien jaar nog steeds geen spijt van.



Faber quisque fortunae suae
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Keesvi



Superlid
Superlid
Lid sinds: 1-3-2009
Antw.: 14414
Di Nov 03, 2020 2:30 pm Reageer met quote

Tympaan schreef:
45 jaar lijkt mij wat erg vroeg want het moet ook nog eens een keer betaald kunnen worden. Maar 65 zou inderdaad de grens moeten zijn waarop je kan kiezen of je met pensioen wil, of dat je wil doorwerken. Voor fysiek zware beroepen zou dat eigenlijk al 60 jaar moeten zijn.

Ik bedoelde 45 jaar werken, niet op 45-jarige leeftijd met pensioen. Over het algemeen beginnen mensen met fysiek zware beroepen op jongere leeftijd en met lichter werk later. Dan kom je ongeveer tussen de 60 en de 70 jaar uit als uiterste pensioenleeftijd maar misschien generaliseer ik teveel. In mijn eigen vak, verpleegkundige, zie je enorme verschillen. Op de IC is het werk zowel psychisch als fysiek zwaar, naast dat het beroep een aantal jaren studie vergt. Wat ik de afgelopen jaren gedaan heb is fysiek nauwelijks belastend, psychisch wel behoorlijk. Het is dus moeilijk om een afweging te maken op grond van objectieve criteria maar als evident is dat er na enkele tientallen jaren een aanslag ontstaat op het menselijk mechanisme dan moeten daar regelingen voor zijn.



“Niemand wordt geboren met haat voor een persoon met een andere huidskleur, achtergrond of geloof." (Nelson Mandela)
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage


Tympaan



Superlid
Superlid
Lid sinds: 8-11-2008
Antw.: 28645
Di Nov 03, 2020 8:37 pm Reageer met quote

Sorry voor het misverstand. Het hangt uiteraard van allerlei factoren af hoe je fysieke gesteldheid is op het moment dat je met pensioen gaat. Ten eerste hoe je gezondheid is vanaf je eerste levensjaar. Vervolgens van je doen en laten tijdens je leven. En inderdaad ook van het beroep waar je in terecht kom. Ik startte mijn carrière als timmerman in de bouw. Dat was de tijd dat de zakken cement en kalk nog 50 kilo wogen en het zand los gestort werd. En er lang niet overal handige apparaten en electrische gereedschappen voor waren. En denk maar niet dat je als jongere gespaard werd.

Maar ik was het eigenwijze jongetje dat liever geld verdiende, want dat was stoer en je kon leuke dingen kopen. En je leverde als oudste kind een bedrage aan het levensonderhoud van het gezin. School en leren was maar saai en vervelend.

Ik kwam er al snel achter dat dat de verkeerde keuze was en toen heb ik dat maar gecorrigeerd op de harde manier, via avondschool en zelfstudie. En uiteindelijk leverde dat een leuke baan op bij een ingenieursbureau. Dat kon toen allemaal nog. Nu moet je eerst al bijna ingenieur zijn om überhaupt een kans te maken daar binnen te komen.
Fysiek was het toen helemaal niet zwaar meer. Maar dan merk je later toch dat het dan op een gegeven moment mentaal steeds moeilijker werd. Niet zozeer vaktechnisch, want een gebouw blijft in hoofdlijnen een gebouw. Maar alles werd steeds meer computergestuurd en dat veranderde zo vaak, soms per dag, dat ik mij begon af te vragen of ik nu nog met mijn vak bezig was of dat ik meer een computerdeskundige moest zijn.

De laatste jaren was ik meer een soort mentor voor de jongeren. Ik deed vooral het vaktechnisch gedeelte en de jongeren handelde dat verder op de computer af. Want die race had ik definitief verloren..

Hoewel ik nooit een hekel aan mijn werk heb gehad, vond ik het toch niet erg dat er zich een gelegenheid voordeed om met 63 te stoppen.
Waarmee ik eigenlijk wil zeggen dat er zoveel factoren kunnen zijn waarom één het tot na z’n 80ste volhoudt en de ander het voor z’n 60ste al voor gezien houdt.

In plaats van een vaste pensioenleeftijd zou het mijns inziens inderdaad eerlijker zijn om naar het aantal gewerkte jaren te kijken. Want het scheelt nogal of dat je op je 16de al met zware balken loop te sjouwen of dat je tot je 25ste de vrolijke student kan uithangen.



Faber quisque fortunae suae
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Keesvi



Superlid
Superlid
Lid sinds: 1-3-2009
Antw.: 14414
Di Nov 03, 2020 10:34 pm Reageer met quote

Tympaan schreef:
In plaats van een vaste pensioenleeftijd zou het mijns inziens inderdaad eerlijker zijn om naar het aantal gewerkte jaren te kijken. Want het scheelt nogal of dat je op je 16de al met zware balken loop te sjouwen of dat je tot je 25ste de vrolijke student kan uithangen.

Dat is wel wat ik bedoelde. Die balen cement van 50 kg ken ik nog wel, o.a. van de periode waarin mijn vader in de bouw werkte. Mijn confrontatie was vooral tijdens mijn weekend- en vakantiebaantjes. Een uur of 10 uur lang als bakkersknechtje, nou ja bezorger, met een broodmand sjouwen langs de deuren op het platteland voor, ik ben het even kwijt, het zal een rijksdaalder geweest zijn, in feestdagenperiodes iets meer. Op diezelfde leeftijd, 15 jaar, een vakantiebaantje bij een lantaarnpalenfabriek. Ik was nogal groot van stuk, dus ik 'mocht' halve lantaarnpalen van de lasplek naar het beitsbad sjouwen. Geen idee meer wat ik ermee verdiende maar veel was het niet. Het sfeertje in het bedrijf was best gemoedelijk maar ik had dat veel te zware werk voor een joch van 15 na een week wel gezien om daarna twee weken lang een nogal eentonig klusje bij een onderdelenfabriek voor Philips scheerapparaten te doen. In de jaren daarna kon ik in vakanties, op koopavonden en de zaterdagen bij AH terecht. Dat verdiende evenmin verre van riant maar was fysiek goed te doen en gaf een relatieve vastigheid. Niet dat ik daarna zo'n glanzende schoolcarrière gemaakt heb maar het stimuleerde toch tot maar even verder doorleren. Uiteindelijk werd het de inservice A-opleiding tot verpleegkundige. Dat was fysiek flink aanpoten, onregelmatige werktijden en daarnaast ook best pittig studeren. Niet erg en daarna zoiets nog eens dunnetjes over, de B-opleiding in de psychiatrie. Daarnaast ook nog de opleiding tot sociodramatherapeut gevolgd maar na een jaar of twintig had ik de klinische psychiatrie wel gezien en de onregelmatige werktijden, vooral de nachtdiensten begonnen me gaandeweg meer op te breken. Op mijn 46e, kreeg ik de kans om in de ict-sector aan de slag te gaan, destijds een booming business, vooral het internet. Dat was best hard werken waarbij het thuis nogal eens doorging maar het geld was goed, ik had leuke collega's en er werd ook veelvuldig feestgevierd. Maar het bedrijf kromp van 60 naar 6 werknemers, waardoor ik na vier jaar en een periode werkloosheid weer in de zorgsector belandde, waar eigenlijk toch wel mijn affiniteit lag. Voor de 70% die mijn ww-uitkering bedroeg ben ik, wat ik toen nog niet wist, aan mijn leukste baan begonnen. Daar ben ik dus na mijn pensionering twee dagen per week mee doorgegaan. Al met al begrijp ik heel goed dat ik achteraf gezien niet de allerslechtste keuzes gemaakt heb maar ook dat ik mazzel gehad heb om mijn tijd uit te kunnen dienen. Ik hoef niet meer maar ik vind het werk nog steeds een leuke uitdaging en wat ik erbij verdien is toch ook wel het verschil tussen rond kunnen komen en wat extra dingen te kunnen doen.



“Niemand wordt geboren met haat voor een persoon met een andere huidskleur, achtergrond of geloof." (Nelson Mandela)
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage


Pagina 5 van 5 Ga naar pagina Vorige  1, 2, 3, 4, 5

Plaats reactie