Autopsicografia - Fernando Pessoa
Schrijven & dichten
Plaats reactie


ThirzaR



Stamgast
Stamgast
Lid sinds: 9-1-2020
Antw.: 194
Vr Jan 24, 2020 12:13 am Reageer met quote

Autopsicografia

O poeta é um fingidor.
Finge tão completamente
Que chega a fingir que é dor
A dor que deveras sente.

E os que lêem o que escreve,
Na dor lida sentem bem,
Não as duas que ele teve,
Mas só a que eles não têm.

E assim nas calhas da roda
Gira, a entreter a razão,
Esse comboio de corda
Que se chama o coração


Autopsychografie

De dichter doet alsof.
Hij doet dat zo compleet
Dat zelfs de pijn die hem echt trof
Door hemzelf verzonnen heet.

En zij die zijn gedicht dan lezen,
Zien in de gelezen pijn
Niet de echte en niet deze,
Maar een die nooit van hen zal zijn.

En zo draait op zijn spoor,
Dat ons hoofd ontspannen laat,
Die opwindtrein maar door,
Die als het hart bekendstaat.

Fernando Pessoa


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Advertentie











Benneke



Superlid
Superlid
Lid sinds: 26-10-2006
Antw.: 8090
Vr Jan 24, 2020 10:36 pm Reageer met quote

Wat een prachtig gedicht is dit, om zoveel te zeggen in weinig woorden.

Zelf was ik net aan het lezen in een bundel van de dichter De Genestet. Dit gedichtje trof mij ook:

Wat meen ge ge dat in weemoedsdromen

In rouwmisbaar dat harten breekt

In treurgezangen, tranenstromen

Het meest der ziele droefheid spreekt
===


Daar is een glimlach, gul en goedig

Een lachje, geestig schalks en fijn

En toch zo grenzeloos weemoedig

Dat zuchten daarbij vrolijk zijn



Wie vrolijk is, laadt de schijn op zich oppervlakkig te zijn. (Godfried Bomans)
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage


ThirzaR



Stamgast
Stamgast
Lid sinds: 9-1-2020
Antw.: 194
Vr Jan 24, 2020 11:40 pm Reageer met quote

Benneke, De Genestet is mij bekend. Mooi!

Soms zijn teksten schoon door hun eenvoud.

Zoals een gedicht heel alledaags kan lijken. Maar kom er maar op!

Na rua tive um sorriso
Na rua tive um sorriso
Que o acaso deu,
Decerto impreciso,
De algum modo’ meu.

Um sorriso alheio
Que só me foi dado
Por eu estar no meio
Do sorriso olhado:

Que me importa? A sorte
Dá o que acontece.
Tudo é sonho e morte.
Num sorriso esquece.


Op straat ving ik een lach

Op straat ving ik een lach
Die het toeval me gaf,
Vaag toen ik hem zag,
Maar toch recht op mij af.

Andermans glimlach
Die slechts voor mij werd
Omdat ik de weg had versperd
Van die glimlach die ik zag.

Nou en? Wat moet komen
Wordt door het lot gegeven
Alles is dood en dromen,
Door een lach vergeet je dat even.

Fernando Pessoa


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Pagina 1 van 1

Plaats reactie